Creative Conspiracy - Fotografie

Uitsnede

Vertrouwen, zei de fotograaf; daar draaide alles om. Jij was het met hem eens.
Het licht op jouw huid, gevangen in eeuwige beelden van stilstand; een intimiteit die verder gaat dan alles wat je kende.
Het leven telkens voor een moment bevroren  in licht en schaduw, analoog aan de momenten die je met je meedroeg… in zwart-wit en soms in kleur.

Diafragma, zei de fotograaf, was belangrijk. Scherptediepte, brandpunt en uitsnede waren essentieel.
Je geloofde hem. En het was waar, zeker.
Maar diafragma betekent ook middenrif, begreep je te laat.
Je lichaam vol brandpunten en ja: scherptediepte.

Compositie. Veren op je lijf als kleine, ontelbare vleugels van engelen.
Een zachte omlijsting van het onontkoombare binnendringen.
Hij heeft je kleren gefatsoeneerd maar de donsveertjes laten liggen.
Je houding ongewijzigd: altijd oog voor het plaatje…

Alles draaide om vertrouwen, vonden jullie.

En voordat je ging, op het hoogtepunt van jouw angstige verbijstering en zijn genot, maakte hij het laatste shot: de definitieve uitsnede met de perfecte scherptediepte.

In je keel.

Dit verhaal is geschreven door Ed Nissink
http://www.ednissink.nl
Dank je wel