Creative Conspiracy - Fotografie

Het kleine vreemde eendje van de groep. Iemand die net anders is dan de rest.
Je hoort er niet bij, je word bespot.
De rest doet aardig om vervolgens nog meer pijn en schade toe te doen.
Nare grappen, minachtende blikken. Het begin van een lange weg.
Eenmaal opgemerkt dat er geen weerstand is word het pas interessant.
Duwen, uitschelden, grappen maken recht voor je snavel.
Van 1 tot de hele groep.

Het kleine vreemde eendje word groter maar blijft toch zichzelf.
Nog steeds word het niet geaccepteerd.
Er komen nieuwe gezichten voorbij, snavels die mooier en beter denken te zijn.
Woorden worden hatelijker en de daden erger.
Andere vreemde eendjes durven niet te helpen, willen er alleen zijn als de andere snavels niet aanwezig zijn.
Bang, bang dat zij hetzelfde lot zouden hebben, het zelfde verdriet moeten voelen en de zelfde pijnlijke weg moeten lijden.

Het eendje blijft zichzelf, begint er trots op te worden.
Trots op zichzelf.

Naar mate de jaren verstrijken durft het eendje meer, durft voor zichzelf op te komen.
Al zijn de woorden die gezegd worden nog zo pijnlijk, weer woord is er, de daden verdwijnen.
Het gescheld veranderd in zacht gefluister.
De snavels van de al zo mooie eendjes veranderd amper.
Maar dat vreemde eendje blijft groeien, groeien om zichzelf te zijn.
Groeiend tot de zwaan.
Een zwaan die trots is op zijn veren, neerkijkend op anderen die nog dezelfde snavel hebben.
Een snavel zonder mening, waarden of normen.

Normen, Waarden en Respect voor anderen, wie het geeft kan het terug verwachten.

”Never Say you Can’t”

Dit verhaal is geschreven door Linda de Jong
http://lil-linny.webs.com/
Dank je wel